Het verhaal van

‘Elk jaar weer die slapeloze nachten’

Verslechterde zorg en onzekerheid over je baan. Door bezuinigingen van de overheid maakt woonbegeleider en zorgondernemer Sjoerd* het elk jaar mee en houdt hij zijn hart vast. 

‘Mijn collega’s en ik begeleiden verslaafden met psychische problemen. We bieden woonbegeleiding en helpen bij het vinden van een veilige plek in de gemeenschap. Dat doen we voor 20 verschillende gemeenten, gefinancierd uit het gemeentefonds dat de overheid vult. Elk jaar, vooral na verkiezingen, bezuinigen sommige gemeenten hierop. In die periodes heb ik echt slapeloze nachten.’ 

Bezuinigen op zorgspecialisten

‘Ik maak me vooral zorgen over onze cliënten. Minder geld betekent meestal minder gespecialiseerde zorg. Gemeenten willen minder inkopen en meer zelf doen. Of uit efficiëntie alleen nog maar met een paar grote partijen werken, ook als niemand daar gespecialiseerd is in het begeleiden van (ex-)verslaafden. Terwijl deze mensen juist specialistische zorg nodig hebben. Je moet weten hoe je ze aanspreekt en welke hulp ze nodig hebben.’ 

Eerlijker op werk

Echte samenwerking begint met eerlijkheid, van jou en je collega’s. Maar hoe zorg je dat iedereen zich veilig voelt om zich uit te spreken? Bedrijfspsycholoog Wouter Vrooland geeft tips.

Lees meer

Minder geld betekent minder zorg

Kalm blijven

‘Baanverlies voor zorgmedewerkers is de andere grote zorg. 2 jaar geleden zegde een grote gemeente het contract met ons op. We vonden pas op het laatste moment een manier om toch met het hele team door te werken. Nu lijkt een andere gemeente te gaan bezuinigen. Ik weet nog niet welke gevolgen dat heeft. Grote zorgen dus, maar mijn collega’s blijven kalm. Ik merk dat ze juist creatief worden in het meedenken hoe we voor onze cliënten kunnen blijven zorgen. Misschien voelen ze wat ik ook voel: dat er in de zorg momenteel genoeg werk is. Maar de zorgen voor onze cliënten blijven.’ 

*Niet haar echte naam. Die is bij de redactie bekend.